logof.png

23ο χλμ. Αιγίου - Καλαβρύτων               Άγιος Παντελεήμονας
Τ.Κ.: 25100 Αίγιο
ΤΗΛ.: 211 7054226, (+30) 26910 98140,
           6972 013270
E-mail: info@achaikochorio.gr

no content available
topleft.png

camp.png




              

Αχαϊκό Χωριό Kalavryta | Παραδοσιακοί Ξενώνες Αίγιο


ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ -ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΞΕΝΩΝΕΣ "ΑΧΑΪΚΟ ΧΩΡΙΟ"      εντυπώσεις

Επιστρέψαμε για δεύτερη χρονιά κοντά σας με φίλους και περάσαμε υπέροχα. Ο καιρός μας έκανε όλα τα χατήρια κι έτσι παίξαμε χιονοπόλεμο τις δύο πρώτες μέρες και την τρίτη καταφέραμε να ασχοληθούμε με τα ζώα της φάρμας και να κάνουμε ιππασία με υπέροχο χειμωνιάτικο ήλιο. Ευχαριστούμε απο καρδιάς τον Χρήστο, την Άννα, τον Πέτρο και φυσικά την Κα Καίτη, για την υπέροχη φιλοξενία. Αν αξίζει κανείς να επιστρέφει στο Αχαϊκό Χωριό είναι για τους ανθρώπους του.Aλκηστης Τσικλου

Μην πάτε για την απίστευτη φυσική ομορφιά.  Μην πάτε γαι χιονοτσουλήθρα/τοξοβολία/πινγκ-πονγκ ή επιτραπέζια δίπλα στο τζάκι.  Μην πάτε για τις φανταστικές τηγανιτές πατάτες.  Μην πάτε για να δείτε άλογα/αγελάδες/κατσίκες από κοτνά.  Μην πάτε καν για το χιονοδρομικό.  Πηγαίνετε για να δείτε τί μπορεί να συμβεί όταν κάτι στήνεται με μεράκι, από ανθρώπους που όχι μόνο ξέρουν καλά, αλλά κυρίως αγαπούν αυτό που κάνου.  Ότι και να πω είναι λίγο. Απλά ευχαριστούμε για τη Φιλοξενία.  Νάσος Κατσαούνης


Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που μας κάνετε να νιώσουμε σαν να είμαστε στπίτι και να περάσουμε ένα από τα ωραιότερα Σαββατοκύριακα με τις οικογένειές μας!  Γιώργος & Ελευθερία, elamazi.gr


mia polu omorfh pagwmenh nuxta alla kai mia polu gemath hmera apo energeia,hlio zestasia kai filoksenia twn anthrwpwn tou axaikou xwriou ezhsa kai egw mazi me thn parea mou! sas euxaristoume polu gia thn aksexasth empeiria!!!! tha ksana erthw SIGOURA !!!!!!!!      ΔΕΣΥΠΡΗ ΚΛΕΙΩ

Το χωριό είναι όλα τα "λεφτά".... το σημείο τέλειο...η εξυπηρέτηση τέλεια... και η τιμές super!!! όχι δεν με έχουν πληρώσει!!! έτσι είναι τα πράγματα....Α!!! για να τελειώσω το "γλύψιμο" πρέπει να πω ότι μαγειρεύουν και πολύ καλά... Λάμπρος!!

Κάνοντας αλεξίπτωτο πλαγιάς και βλέποντας από ψηλά αυτό το μέρος, "είπα, εδώ θα κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα".

Μικρός, ερχόμουνα με τον Πατέρα μου στη περιοχή. Αργότερα με τα χρόνια, προσβλέποντας σε μια ήρεμη αλλά συνάμα δημιουργική ζωή στην ύπαιθρο, σχεδίασα αυτό που βλέπετε, μας είπε ο δημιουργός του ΄΄ΑΧΑΪΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ΄΄ Τόλης Διαμαντόπουλος, επισκεπτόμενοι ιδιωτικά το απίστευτο αυτό δημιούργημα. Μια θεία δύναμη λες και έδωσε φτερά σ΄ όλους εκείνους που αντιστάθηκαν κυρίως στις καιρικές συνθήκες, για να στείλουν όπως μας είπε ο ίδιος 500 τριαξονικά εκεί πάνω σε υψόμετρο 1400 σχεδόν μέτρων όλα εκείνα τα υλικά, μα κυρίως τα όνειρα, για να γίνει πραγματικότητα η εικόνα που αντικρύζει όποιος φτάνει εκεί.

Άνθρωποι γιατί αυτό είναι που εντυπωσιάζει περισσότερο- φιλόξενοι, φιλικοί, με κοντομάνικο στους -4 βαθμούς κελσίου, άλλος να σκάβει για να βρεις εσύ που ανεβαίνεις το δρόμο καθαρό από λάσπες και χιόνια, άλλοι να φροντίζουν νάναι πεντακάθαρα τα ''φιλανδικά'' σπιτάκια και οι μεζονέτες και άλλοι να φροντίζουν να διαχέουν μυρωδιές στην καθαρή ατμόσφαιρα, που ξεγλυστρούσαν από τη κουζίνα και προορίζονταν για επισκέπτες και προσωπικό. Aν και το τελευταίο, το προσωπικό δηλαδή, απολάμβανε και αυτό ισότιμα –αν όχι παραπάνω- με εμάς τους επισκέπτες το χώρο,…δουλεύοντας!

Πριν καλά-καλά βγάλουμε τα πράγματά μας από το τζίπ, απαραίτητο μεταφορικό μέσο για να ανέβεις από τον περιφερειακό δρόμο μέχρι και το χωριό (αν δεν έχεις σε περιμένουν οι άνθρωποι του ΑΧΑΪΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ κάτω να σε ανεβάσουν με τα δικά τους), ο ιδιοκτήτης του ΑΧΑΪΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ, άρχισε να μας ξεναγεί και να μας εξιστορεί τη πορεία του ονείρου του μέχρι αυτό να γίνει αυτό που θαυμάζαμε. Ανεβαίνοντας στο κεντρικό κτίριο που στεγάζεται ένα τεράστιο καθιστικό δίπλα στο τζάκι, με τα τραπεζάκια και τους ξύλινους καναπέδες της τραπεζαρίας, ήρθε ένας δίσκος με γλυκό του κουταλιού τριαντάφυλλο, τσιπουράκι και καρύδια.

Κάμποση ώρα μετά, μας συνόδευαν με περπάτημα δύο περίπου λεπτών, στη μεζονέτα που είχαμε νοικιάσει. Ήδη είχε αρχίσει να σουρουπώνει και η αντάρα από τα βουνά που χαϊδεύουνε το χωριό, άρχισε να κατεβαίνει, σκεπάζοντας ό,τι έβλεπες στα δέκα μέτρα και το ήρεμο βουητό του αέρα αντηχούσε στα αφτιά μας, θυμίζοντας πως έξω από την απάνθρωπη πλευρά της πόλης, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΄΄ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ΄΄. Μετά δυόμιση ώρες παραμονή στην καταπληκτικής κατασκευής μεζονέτα που από όλα τα επίπεδά της χάζευες (όταν στο επέτρεπε η αντάρα!!) τ΄ απέναντι βουνά, τα φωτάκια των χωριών που λαμποκοπάγανε σαν αγγελάκια που τριγυρνάνε ανάμεσά μας τα Χριστούγεννα, κατεβήκαμε στην τραπεζαρία να φάμε κατά τις 8, υπακούοντας στις ώρες του βραδινού, αν και η μαγείρισσα, από την ώρα που φτάσαμε κιόλας, είχε την διάθεση να …βάλει το κριθαράκι να σιγοβράζει και να κατέβουμε για φαγητό.

Δοκιμάστε αυτή την καρυδοσαλάτα και αν σας αρέσει να την βάλουμε και στο μενού, μας είπε όλο καμάρι για το δημιούργημά της, που πράγματι ήταν καταπληκτικό. Μετά από ένα γεύμα βασιλικό και τα γλυκά κέρασμα, ανηφορίσαμε στο δωμάτιο, μιας και θέλαμε να απολαύσουμε την ηρεμία και την θέα του. Μια ώρα δίπλα στο τζάκι και τον αέρα να μας ταξιδεύει, ήταν αρκετά για να μας αποκοιμήσουν. Το πρωϊ μας βρήκε με έναν ήλιο που όμοιό του τα μάτια μας δεν είχαν αντικρύσει.

Το χιόνι κάτασπρο, απάτητο, σε μια πλαγιά γεμάτη από τη ζωή, που καμμία πόλη της γής, με τα ακριβότερα αυτοκίνητα και τα πολυτελέστερα εστιατόρια, με όλες τις κοσμοπολίτικες παραλίες (που μεταξύ μας, καλές είναι κι αυτές ένα μήνα το χρόνο) δε συγκρίνεται. Σαν βγήκαμε έξω, το κρύο μας ΄΄σιδέρωνε΄΄ το πρόσωπο και το πνευμόνια μας γέμιζαν από τον πιο φρέσκο αέρα που μπήκε ποτέ. Αφού φωτογραφήσαμε το τοπίο και κάναμε μια μικρή βόλτα στα καθαρισμένα από τους ανθρώπους του ΑΧΑΪΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ από χιόνι δρομάκια όπου χαζέψαμε τις κατασκευές της κατασκήνωσης (το χωριό προσφέρεται και για…μικρά παιδιά, χειμώνα-καλοκαίρι), ήπιαμε ένα πρωϊνό ρόφημα και αφού ευχαριστήσαμε τον Τόλη, την σύζυγό του, την κόρη τους (που σε…βάθος χρόνου όπως λέει ο ίδιος, θα ανέβει κι εκείνη στο ΧΩΡΙΟ), την καταπληκτική μαγείρισσα και τους υπόλοιπους συνεργάτες του ΑΧΑΪΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ, κινήσαμε για τη πίστα στα Κάλάβρυτα.

Πίσω μας, αφήσαμε κάτι που θαθελαν όλοι νάχαν δεί.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ

Δεν υπάρχουν μηνύματα.

Εισάγετε τις λεπτομέρειες του μηνύματος που θα εμφανιστεί στο βιβλίο επισκεπτών. Παρακαλούμε σημειώστε ότι θα προηγηθεί έλεγχος του περιεχομένου πριν δημοσιευθεί στο web site.

Το όνομά σας (υποχρεωτικό)

Το email σας (υποχρεωτικό)

Περίοδος Διαμονής (υποχρεωτικό)

Τίτλος (υποχρεωτικό)

Αναλυτικά σχόλια (υποχρεωτικό)

Για λόγους ασφάλειας παρακαλούμε πληκτρολογήστε τον κωδικό που βλέπετε στην εικόνα στο ανάλογο πεδίο. Σε περίπτωση που ο κωδικός είναι δυσανάγνωστος μπορείτε να ανανεώσετε τον κωδικό πατώντας εδώ